^{فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند      نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست}

^{تا آمدم که با تو خداحافظی کنم        بغضم امان نداد و خدا در گلو شکست}

^{.......چه نرم قدم بر می دارند این ثانیه های بی رحم...}

^{چه آسان خاطره هایم را می کشند و تنهاییم را نظاره می کنند...و کاش این اشک ها می دانستند مخمور روزهای دور گذشته ام.... روزهایی که مادر خنده می آموخت و پدر مهربانی.... لحظه هایی که دوست تکیه گاه غم ، خدا معشوقه ام و سجاده ام همیشه باز بود....}

^{روزهایی که دل اگر می گرفت همه دلتنگ می شدند....}

^{همه اش ۱۸ سال گذشته... این را می گویم که دلم از سرعت گذرشان نگیرد......... گرچه این دل تنگ تر از این حرفهاست....}

^{یک سال دیگر هم گذشت... شاید این اشک ها حق باریدن دارند...   پس بگذار به یاد جوانی دستهای مادرم به یاد همدمی خواهرانم به نزدیکی برادرم، معرفت دوستی هایم ، به دل پاکی پدرم ، به تقدس شادی های کودکانه ام بگریند.........}

^{یک سال دیگر هم گذشت........ این دل حق گرفتن دارد....}